✈️ Przenoszenie szkolenia – czyli jak system działa na papierze, a jak w praktyce


 
Przenoszenie szkolenia jest naturalnym elementem funkcjonowania systemu szkoleniowego i wynika z praktycznych okoliczności, a nie z nadzwyczajnych sytuacji. Najczęściej jest konsekwencją zmiany miejsca zamieszkania kandydata, dostępności statków powietrznych lub instruktorów, jakości szkolenia, przerw w jego realizacji, względów organizacyjnych lub finansowych, a także indywidualnych potrzeb szkoleniowych.
W wielu przypadkach przeniesienie szkolenia jest wręcz racjonalne i pozwala na jego sprawniejsze zakończenie, bez konieczności powtarzania już zrealizowanych etapów. System przepisów EASA został skonstruowany w sposób umożliwiający taką kontynuację – pod warunkiem właściwego udokumentowania dotychczasowego przebiegu szkolenia.

W praktyce szkoleniowej coraz częściej pojawiają się problemy związane z przenoszeniem szkolenia pomiędzy organizacjami szkoleniowymi (ATO/DTO/podmiot szkolący). Problemy te nie wynikają z braku regulacji prawnych, lecz z ich niejednolitej interpretacji oraz nadawania nadmiernego znaczenia formie dokumentów, zamiast ich treści. 

W szczególności dotyczy to błędnego utożsamiania możliwości kontynuacji szkolenia z koniecznością przedstawienia określonego dokumentu, określanego potocznie jako „zaświadczenie o nieukończeniu szkolenia”.


📘 Charakter prawny przeniesienia szkolenia

Przenoszenie szkolenia jest elementem systemu regulacyjnego EASA i występuje w odniesieniu do wszystkich kategorii licencji:

  • PPL, LAPL,
  • SPL (szybowce), BPL (balony),
  • CPL, ATPL (z IR lub bez).

W przypadku szkoleń zawodowych (CPL/ATPL) zagadnienie to zostało uregulowane w sposób sformalizowany w Dodatku 3 do Part-FCL, który stanowi, że:

„Osoba pragnąca przenieść się do innego zatwierdzonego ośrodka szkolenia zwraca się do właściwego organu o dokonanie formalnego ustalenia wymaganej liczby pozostałych godzin szkolenia.”

W pozostałych przypadkach (PPL, LAPL, SPL, BPL) przepisy nie przewidują udziału organu, jednak dopuszczają kontynuację szkolenia w innej organizacji (m.in. FCL.210 oraz odpowiednie przepisy SFCL/BFCL).

Różnica pomiędzy tymi przypadkami dotyczy wyłącznie stopnia formalizacji procesu, nie zaś samej zasady jego dopuszczalności.


🇵🇱 Rola wytycznych Prezesa ULC

Wytyczne nr 2 Prezesa ULC z dnia 2 marca 2021 r. (IPS) wskazują, że:

  • dokumentacja szkoleniowa powinna być przekazywana pomiędzy ośrodkami,
  • nowa organizacja szkoleniowa powinna dokonać jej oceny,
  • na tej podstawie określany jest zakres dalszego szkolenia.

W odniesieniu do szkoleń innych niż objęte Dodatkiem 3 do Part-FCL, wytyczne przewidują stosowanie analogicznej procedury, bez konieczności formalnej akceptacji przez organ.

Oznacza to, że niezależnie od rodzaju szkolenia obowiązuje jedna zasada:

👉 szkolenie ma być kontynuowane na podstawie dokumentacji szkoleniowej


📄 Charakter i zakres dokumentacji szkoleniowej

Z przepisów rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 oraz przepisów wykonawczych wynika, że:

  • organizacja szkoleniowa jest zobowiązana do prowadzenia dokumentacji szkolenia (DTO.GEN.220 / ORA.ATO.120),
  • w przypadku zmiany organizacji kandydat powinien uzyskać jej kopię (AMC1 FCL.210(c)).

Dokumentacja ta powinna zawierać wszystkie informacje niezbędne do oceny przebiegu szkolenia oraz jego kontynuacji, w szczególności:

  • wykaz wykonanych lotów,
  • liczbę zrealizowanych godzin szkolenia,
  • postęp szkolenia w odniesieniu do programu (sylabusu EASA),
  • zaliczone ćwiczenia i zadania szkoleniowe,
  • oceny i uwagi instruktorów,
  • informacje o zakresie szkolenia pozostałego do wykonania,
  • inne dane wynikające z dokumentacji prowadzonej przez ATO/DTO.

Dokumentacja może przyjąć różną formę – zestawienia, wydruku systemowego, kopii wpisów lub dokumentu podsumowującego.


⚖️ Brak znaczenia nazwy dokumentu

W obowiązujących przepisach brak jest wymogu sporządzenia dokumentu o określonej nazwie, w szczególności tzw. „zaświadczenia o nieukończeniu szkolenia”.

Oznacza to, że:

  • dokumentacja szkoleniowa może zostać przedstawiona w dowolnej formie,
  • jej znaczenie wynika z treści, a nie nazwy,
  • odmowa jej wydania lub uznania wyłącznie ze względu na brak określonej formy nie znajduje podstawy prawnej. 

✈️ Ocena kandydata przez nową organizację

Nowa organizacja szkoleniowa ma prawo dokonać weryfikacji poziomu zaawansowania kandydata, w szczególności poprzez:

  • analizę dokumentacji szkoleniowej,
  • przeprowadzenie testu wiedzy teoretycznej,
  • wykonanie lotu sprawdzającego (kontrolnego).

Działania te służą ocenie aktualnych umiejętności kandydata i określeniu dalszego toku szkolenia.

Należy jednak podkreślić, że:

👉 lot kontrolny nie zastępuje dokumentacji szkoleniowej


⏱️ Znaczenie nalotu i zakresu szkolenia

Dla celów kontynuacji szkolenia kluczowe znaczenie ma:

👉 łączna liczba zrealizowanych godzin szkolenia oraz zakres wykonanych ćwiczeń

To właśnie te dane:

  • stanowią podstawę zaliczenia części szkolenia,
  • umożliwiają określenie brakującego zakresu szkolenia,
  • pozwalają nowej organizacji na wystawienie zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, obejmującego sumę doświadczenia kandydata (w tym nalot szkoleniowy).

Brak dokumentacji uniemożliwia prawidłowe ustalenie tych elementów.




⏱️ Relacja pomiędzy logbookiem a dokumentacją szkoleniową

Należy przy tym wyraźnie odróżnić czas lotu rejestrowany w logbooku od czasu szkolenia, o którym mowa w przepisach Part-FCL (oraz SFCL/BFCL). Logbook, prowadzony zgodnie z FCL.050 i definicją czasu lotu z FCL.010, stanowi ewidencję operacyjną pilota i obejmuje tzw. czas blokowy. Nie odzwierciedla on jednak w pełni przebiegu szkolenia, które definiowane jest odrębnie jako czas realizacji określonych elementów programu szkolenia pod nadzorem instruktora.

W konsekwencji:

👉 czas lotu zapisany w logbooku nie jest tożsamy z czasem szkolenia

Dlatego też dla celów kontynuacji szkolenia kluczowe znaczenie ma dokumentacja prowadzona przez ATO/DTO (lub jej forma wtórna, np. zestawienie czy zaświadczenie), która odzwierciedla rzeczywisty zakres i czas zrealizowanego szkolenia. To ona — a nie sam logbook — stanowi podstawę do oceny zaawansowania kandydata oraz zaliczenia części szkolenia.


🔄 Przenoszenie szkolenia do uprawnień

Zasady przenoszenia szkolenia mają zastosowanie nie tylko do szkoleń do licencji, ale również do szkoleń prowadzących do uzyskania uprawnień wpisywanych do licencji (np. IR, FI, MEP, TMG, itp.). W tym zakresie mechanizm jest co do zasady analogiczny – kontynuacja szkolenia w innej organizacji szkoleniowej odbywa się na podstawie dokumentacji szkoleniowej oraz oceny zaawansowania kandydata.
Należy jednak zwrócić uwagę, że w przypadku niektórych uprawnień przepisy mogą w praktyce ograniczać możliwość swobodnego przenoszenia szkolenia, w szczególności gdy szkolenie ma charakter zintegrowany lub wymaga realizacji określonego programu w ramach jednego ośrodka (np. klasyczne szkolenie do uprawnienia IR).
Ograniczenia te wynikają jednak z konstrukcji danego szkolenia, a nie z ogólnego zakazu przenoszenia. W praktyce możliwe jest zastosowanie alternatywnych ścieżek szkoleniowych przewidzianych w przepisach EASA, takich jak szkolenie do uprawnienia CB-IR, które dopuszcza zaliczanie wcześniejszego doświadczenia i umożliwia bardziej elastyczne podejście do organizacji szkolenia, w tym jego realizację w więcej niż jednym ośrodku.


⚠️ W przypadku odmowy wydania dokumentacji

W sytuacji, gdy organizacja szkoleniowa odmawia wydania dokumentacji szkoleniowej, kandydat powinien złożyć formalny wniosek o jej udostępnienie, powołując się na AMC1 FCL.210(c) oraz obowiązek prowadzenia dokumentacji wynikający z DTO.GEN.220 / ORA.ATO.120. W przypadku dalszej odmowy zasadne jest skierowanie sprawy na drogę cywilną (żądanie wykonania zobowiązania lub zwrotu środków za niewykorzystane szkolenie), a także rozważenie zawiadomienia organu nadzoru o praktyce utrudniającej kontynuację szkolenia.

Jeżeli ośrodek twierdzi, że nie wie, co powinno znaleźć się w dokumentacji przy przeniesieniu szkolenia, powinien przekazać dokładnie taki zakres informacji, jakiego sam oczekiwałby, przyjmując kandydata z innego ośrodka. 

Należy przy tym mieć na uwadze, że stosowanie takich praktyk może mieć również wymiar reputacyjny. Ośrodki szkoleniowe, które utrudniają dostęp do dokumentacji i kontynuację szkolenia, narażają się na utratę zaufania środowiska oraz kandydatów, co w praktyce może skutkować ich omijaniem przy wyborze miejsca szkolenia.


🔚 Wnioski

 

  • Przenoszenie szkolenia jest elementem systemu regulacyjnego dla wszystkich kategorii licencji.
  • Różnice pomiędzy szkoleniami (np. CPL/ATPL a PPL/LAPL/SPL/BPL) dotyczą jedynie udziału organu, nie samej zasady przeniesienia.
  • Kluczowe znaczenie ma dokumentacja szkoleniowa, a nie jej forma lub nazwa.
  • Nie istnieje obowiązek sporządzania „zaświadczenia o nieukończeniu szkolenia”.
  • Organizacja szkoleniowa ma obowiązek prowadzenia oraz udostępnienia dokumentacji szkoleniowej kandydatowi.
  • Dokumentacja stanowi podstawę zaliczenia części szkolenia i jego kontynuacji.
  • Dokumentacja powinna obejmować wszystkie informacje niezbędne do kontynuacji szkolenia, w tym nalot oraz zakres wykonanych ćwiczeń.
  • Ocena zakresu ukończonego szkolenia należy do nowej organizacji szkoleniowej, na podstawie dostępnej dokumentacji oraz weryfikacji umiejętności kandydata.
  • Lot kontrolny może uzupełniać ocenę kandydata, ale nie zastępuje dokumentacji szkoleniowej.
  • Czas lotu wykazany w logbooku nie jest tożsamy z czasem szkolenia i nie stanowi samodzielnej podstawy jego zaliczenia.
  • Brak dokumentacji lub jej nieuznanie ze względów formalnych nie może automatycznie prowadzić do konieczności powtarzania całego szkolenia.
  • Brak dokumentacji z przyczyn niezależnych od kandydata (np. likwidacja ośrodka) nie wyklucza kontynuacji szkolenia, lecz wymaga jego odtworzenia na podstawie dostępnych dowodów oraz oceny przez nową organizację szkoleniową.
  • Dokumentacja szkoleniowa może mieć różną formę, w tym zestawienia, kopii wpisów, wydruków systemowych lub dokumentów podsumowujących, o ile zawiera informacje pozwalające na ocenę przebiegu szkolenia.
  • Odmowa wydania lub uznania dokumentacji wyłącznie ze względów formalnych nie znajduje podstawy w przepisach.
  • Powoływanie się na „własność” dokumentacji nie wyłącza prawa kandydata do uzyskania informacji o przebiegu własnego szkolenia.
  • Powoływanie się na przepisy o ochronie danych osobowych (RODO) nie stanowi podstawy do odmowy udostępnienia dokumentacji szkoleniowej osobie, której dane dotyczą.

 💬   Nie zapomnij również, zerknąć od czasu do czasu na konto na facebook.com/avialawpl 😏  

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Komentarz